Selecteer een pagina

Je snuift aan zijn jas. 
Sigarettenlucht.
Je kunt wel huilen. Is hij nou stiekem tóch weer begonnen?

Als een bedrijf waar je van houdt je teleurstelt, voel je net zoiets. De bank Bunq is zo’n bedrijf. Een half jaar geleden stapte ik zakelijk over naar Bunq toen bleek dat mijn vaste bank Triodos niet matcht met mijn boekhoudsysteem. Dat levert zoveel extra boekhoudwerk op dat ik op zoek ging naar een andere bank voor mijn zakelijke rekeningen. 

En welke bank werd dat?

Ik overwoog even Knab. Een bank die zich presenteert als dé bank voor ondernemers. 

Maar na even zoeken ontdekte ik dat Knab onderdeel is van AEGON. En die verzekeringsgigant belegt samen met vijf andere grote Nederlandse levensverzekeraars ruim 3,6 miljárd euro in de vijf grootste wapenproducenten van de wereld. Ik zocht verder en vond Bunq. 

En Bunq zou wél anders zijn?

Ja. Bunq is net als Knab een nieuwkomer in de financiële wereld, maar dan anders. Bunq werkt – of eigenlijk moet ik zeggen werkte – vanuit het principe dat bankieren een service moet zijn. Geen instantie die gokt met geld om er meer geld van te maken, maar een betaaldienst waarbij je betaalt voor de goede service. “Er worden geen bonussen uitgekeerd, er wordt niet geleend of belegd.”

Ik werd enthousiast en downloadde de app. Daarna was ik stomverbaasd over het gemak. Alles ging gemakkelijk, snel én leuk. In amper een kwartier had ik mijn zakelijke rekeningen ingesteld en gekoppeld aan mijn boekhoudsysteem. Ik begon al te schrijven aan een blog over bankieren voor ondernemers en voelde me fan van Bunq. 

Claim van Bunq

“Andere banken verbergen hun nare praktijken. Wij hebben die niet.” 

En toen?

Helaas. Amper twee maanden nadat ik een zogenaamde Bunquer was geworden, veranderde Bunq hun investeringsbeleid. Ze gingen tóch investeren. 

De framing was goed, want het werd gepresenteerd als Freedom of choice. Voortaan mag je als Bunqer zelf kiezen waar je geld in geïnvesteerd wordt en daarbij kun je kiezen voor een aantal categorieën: Persoonlijke Leningen, Persoonlijke Hypotheken, Groene Bedrijven, Alle Bedrijven, Andere Bankleningen of Geen Investeringen

De categorie Alle Bedrijven klinkt in mijn oren verontrustend, dus ik zocht een definitie van die term. Bij Bunq gaat dat via Together, een forum binnen de app waar gebruikers met elkaar en met de bank communiceren. 

En toen begon het. Geen antwoord, vage antwoorden, halve antwoorden en ontwijkende antwoorden. Bijna drie maanden heb ik geprobeerd antwoord te krijgen op de simpele vraag of Bunq ook in wapenhandel gaat investeren. En ik heb nog steeds geen antwoord. Alleen vaagheid, beloftes tot navraag bij managers en herhaling dat ik me geen zorgen hoef te maken want dat ík gewoon voor Groene Investeringen of Geen Investeringen kan kiezen. 

Élke keer moet ik herhalen dat het me niet alleen om mijn geld gaat. Dat ik überhaupt niet verbonden wil zijn aan een bank die in wapens, ontbossing of bio-industrie investeert. En dan begint het cirkeltje opnieuw. 

Wat wil je precies weten?” “Ik vraag het na bij mijn managers.” “Maar je hoeft je geen zorgen te maken hoor, je kunt ook kiezen voor niet investeren.” “Kan ik je nog met iets anders helpen?” Steeds vergezeld van regenboog-emoticons en smiley’s.

Dat het zo ingewikkeld is om te reageren op een eenvoudige vraag, belooft niet veel goeds. 

Jemig. 

Het is als met die geliefde die toch weer gaat roken. Je wilt niet dat ie dat stiekem doet en het gesprek vermijdt. Je wilt dat hij zegt: Heb je even? Ik wil het met je over m’n roken hebben. Ik wilde écht stoppen, maar het lukt me niet. Sinds die re-organisatie op m’n werk heb ik zoveel stress. Ik baal er van. 

Begin deze maand heb ik in mijn vragen en frustratie zelfs op Twitter gezet en kunstenares Tinkebell om hulp gevraagd. Zij schreef eind 2017 een artikel over Bunq in mijn favoriete magazine One World, dus ik hoopte dat zij meer helderheid kon geven. 

Via de mailwisseling met Tinkebell beloofde Bunq een antwoord en ook op Twitter beloofde Bunq een reactie. Maar ik wacht alweer drie weken en ik heb nog niets gehoord. 

Het is als met die geliefde die toch weer gaat roken. Je wilt niet dat ie dat stiekem doet en het gesprek vermijdt. 

Maar het is toch ook niet leuk om antwoord te geven op een pijnlijke vraag? 

Een afspraak niet nakomen, schaadt het vertrouwen. De dialoog vermijden over het verbreken van die afspraak, schaadt het vertrouwen nog veel meer. Zo werkt het in relaties met mensen en zo werkt het in relaties met bedrijven. 

Zég dat je weer bent begonnen met roken. En niet zo:
“Ja, maar ik ga wél elke week naar de sportschool.” 
“Ik las laatst een artikel dat roken helemaal niet zo slecht is.” 

Maar zo: 
“Ik weet dat ik het beloofd heb, maar het lukt me niet en ik wil het er graag met je over hebben.” 

Openheid kan vertrouwen herstellen, ontwijken doet het tegenovergestelde.